حضرت امام صادق (علیه السلام) می فرماید:

آنگاه که قیامت برپا شود، منادی الهی فریاد زند: <این الرجبیّون؟>

کجایند آنانکه ماه رجب را گرامی داشتند و از آن بهره ها بردند؟

از آن انبوه جمعیت، گروهی برخیزند که نور جمالشان محشر را روشن کند.

بر سر آنان تاج های شاهی که مرصّع به در و یاقوت است، قرار دارد

ودر طرف راست هر نفر از آنان هزار فرشته، در سمت چپ نیز هزار فرشته

به او کرامت و تعظیم الهی را تبریک گویند.

از جانب الهی ندا آید:بندگان و کنیزانم به عزّت و جلالم سوگند، شما را

جای و مقام گرامی و عطایای فراوان دهم و شما را در جایی جای دهم

که از زیر آن نهرها جاری است و شما در آن جاوید خواهید بود زیرا

شما داوطلبانه برای من در ماهی که من بزرگش داشتم روزه گرفتید

سپس خطاب به فرشتگان می فرماید:

فرشتگان من! بندگان و کنیزان را به بهشت داخل کنید.

در اینجا حضرت صاد ق(علیه السلام) فرمود:

پـاداش بـرای کـسی اسـت که گـرچـه یـــــک روز

از اول یا وسط یا آخر ماه رجب را روزه بدارد.

..........................................................................................................

لیلة الرغائب

شب جمعه اول ماه رجب را "لیلة الرغایب" می گویند.

از رسول اکرم صل الله علیه و آله و سلم نقل شده است که فرمودند:

نیّت کسی که اولین پنجشنبه ماه رجب را روزه بگیرد و بین عشا و نیمه ی شب،

دوازده رکعت نماز ( 6 نماز دو رکعتی)بگذارد و بین هر دو رکعت، سلام دهد و در هر رکعت،

یک مرتبه سوره مبارکه حمد و سه مرتبه سوره مبارکه قدر و دوازده مرتبه سوره مبارکه اخلاص بخواند

و وقتی از نماز خواندن فارغ شود، هفتاد مرتبه بر من صلوات فرستد و بگوید:

اَللهمَ صَلِّ عَلی مُحَمّدِ النّبی الاُمّیِّ وَ عَلی آله



سپس به سجده رود و هفتاد مرتبه بگوید:

سُبُّوحٌ قُدُّسٌ، ربُ الملائکةِ و الرّوحِ

سپس سر از سجده برداشته و هفتاد مرتبه می گویی:

رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ تَجاوَزْ عَمّا تَعلَمُ اِنَّکِ اَنْتَ الْعَلیُّ الأَعْظَمُ

دوباره به سجده رفته و هفتاد مرتبه می گویی:

سُبُّوحٌ قُدُّسٌ، ربُ الملائکةِ و الرّوحِ



سپس حاجت خود را از خدا بخواهد، همانا برآورده می شود انشاءاللّه.



و در روایتی دیگر فرمودند:

قسم به کسی که جانم به دست اوست، این نماز را هیچ مرد و زنی از بندگان خدا نمیگذارد

مگر این که خدا گناهان او را می آمرزد.

هرچند آن گناهان به اندازه ی کف دریا و عدد ریگها و وزن کوهها و شماره ی برگ درختان باشد

و روز قیامت، هفتصد نفر از اهل بیت خودش را که مستوجب آتش باشند، شفاعت میکند

و چون شب اول نزول به قبرش شود،

خداوند ثواب این نماز را به صورت نیکو و چهره ی باز و زبان خوش برای او برانگیزد و گوید:

ای دوست من!

مژده باد که تو از سختی نجات یافتی



وی به او گوید: تو کیستی که من نیکوتر از تو ندیدم و بویی از بوی تو پاکیزه تر نشنیدم؟

گوید:

ای حبیب خدا!

من ثواب آن نمازی هستم که تو در فلان شب و در فلان ماه گذاردی.

من در این شب آمدم تا حق تو را ادا کنم و مونس تنهایی تو باشم

و رفع وحشت تو را نمایم و چون نفخ صور شود، در عرصه ی قیامت

بر سر تو سایه افکنم و تو هرگز از خیر مولای خودت تهی دست نخواهی ماند